آخرین اخبار

عدم تنوع در خودروهای موجود در بازار

اگر در این روزهای پاییزی بازار خودرو، به هر دلیلی نمی‏خواهید از کمپین تحریم خرید خودروی داخلی پیروی کرده و تصمیم به خرید یک خودروی جدید و متمایز (از محصولات مونتاژ داخل) گرفته اید، با مرور آنچه در سبد محصول شرکت‏های داخلی وجود دارد متوجه خواهید شد که تنها ویژگی ای که نمی یابید تنوع محصول است، چرا که با مطالعه محصولات موجود در بازار، اکثر آنها را یک شکل و یکنواخت و قدیمی و کسل کننده خواهید یافت!

قبلا گفته بودیم که بازار خودروی ایران، به لطف قوانین حمایتی، به بازاری انحصاری تبدیل شده که یکی از عوارض آن، عدم نیاز خودروسازان وطنی به تولید مدل‏های جدید و ایجاد تنوعدر سبد محصولاتشان است.

در حقیقت همین حیاط خلوت دنج و بی دردسری که سال‏هاست در اختیار این دو گروه خودروسازی قرار گرفته، باعث شده این دو شرکت هرگز به طور جدی به مطالعه تقاضا و سلیقه بازار نپردازند و با اعتماد به نفس کامل، هر آنچه قبلاً تولید می‏کرده‏اند را با چاشنی فیس لیفت به روز رسانی کرده و با قیمت بالاتر و کیفیت پایین‏تر ( ! ) تحویل مشتریان مظلوم دهند.

اما از حیث تنوع مدل، بازار خودروی کشورمان را می‏توان به سه گروه خودروهای وطنی، چینی (وارداتی و مونتاژ داخل) و خودروهای غیر وطنی و غیر چینی تقسیم کرد.

گروه اول، خودش به دو زیر مجموعه تقسیم می‏شود: مدل‏هایی که با برند ملی در دو گروه بزرگ خودروسازی وطنی تولید می‏شوند، یعنی خانواده‏های آشنای سمند و تیبا، و مدل‏هایی که اگرچه برند ملی نیستند، اما چندین سال است که میهمان خطوط تولید این دو خودروساز بوده و به نوعی حق آب و گل دارند!

در حقیقت خاندان پژو 405 و 206 و کیا پراید و اخیراً رنو لوگان، در این سال‏ها کاملاً ایرانیزه شده و توسط خودروسازان وطنی با انواع محصولات دیگر هم پیوند زده شده‏اند!

تمام محصولات این گروه، در سه کلاس سدان،‏هاچ بک و وانت محدود می‏شوند و عجیب است که خودروسازان وطنی با نیم قرن تجربه مونتاژ خودرو و تأکید فراوانی که بر خودروساز بودن خود دارند، هنوز نتوانسته‏اند در کلاس‏های کامپکت داخل شهری، دو در (کوپه و کانورتیبل)، سدان لوکس، کراس‏اوور و اس یو وی هیچ محصولی با برند ملی تولید کنند.

در حالی که سال‏هاست استفاده از پلت‏فرم مشترک در خودروسازان دنیا به روش ساده و کم هزینه‏ای جهت تنوع محصول و جذب سلیقه‏های مختلف تبدیل شده است. به عنوان مثال گروه هیوندا کیا در سال‏های اخیر، با استفاده از تنها 3 پلت‏فرم، بیش از 10 مدل خودروی به ظاهر متفاوت در کلاس‏های مختلف معرفی کرده‏اند.

از این روش ساده و سریع و مقرون به صرفه، هنوز در ایران استفاده درستی نمی‏شود، به گونه‏ای که ایران خودرو و سایپا معمولاً از این روش برای تولید محصولات کاملاً مشابه محصولات قبلی خود استفاده می‏کنند! نمونه‏هایی نظیر سمند سورن، پژو 405SLX، پراید 132 و پارس تندر از جمله همین محصولات مثلاً جدید اما کاملاً مشابه مدل‏های اصلی هستند.

در میان محصولات ایران خودرو، سمند سورن، سمند LX و پژو پارس دقیقاً در یک کلاس خودرویی قرار دارند و تنها تفاوتشان اندکی در ظاهر و قیمت است، در حالی که بهتر می‏بود ایران خودرو یکی از این دو سمند را از رده خارج کرده و به جای آن روی پلت‏فرم سمند، مدل کراس‏اوور آن را معرفی می‏کرد و بدین ترتیب تقاضاهای فراوانی را به سمت خود سرازیر می‏کرد.

ایران خودرو، همین مسیر غلط را یکبار دیگر هم تکرار کرد و رانا را روی پلت‏فرم پژو 206 صندوقدار معرفی کرد تا برای محصول خود رقیب تراشی کند! به نظر می‏رسد پلت‏فرم رانا نیز قابلیت استفاده برای معرفی یک کراس‏اوور سایز کوچک یا یک کوپه کوچک خوش ترکیب را دارد که این دو محصول مطمئناً در این بازار انحصاری، فروش تضمین شده‏ای برای سازنده اش به ارمغان می‏آوردند.

گروه سایپا هم که هر سال به ایجاد تنوع محصولات خانواده کیا اقدام می‏کند، اخیراً اقدام پسندیده‏ای انجام داد و وانت پیک آپ پراید را معرفی کرد که فارغ از ضعف فنی، فروش خوبی را تجربه کرد، تا نشان دهد تولید یک کلاس جدید روی پلت‏فرم مشترک، تصمیم عاقلانه و مورد پسند بازار بوده است. ای کاش سایپا همین روش را روی پلت‏فرم تیبا هم ادامه داده و به جای معرفی تیباهای مشابه با اسامی مختلف، مدل‏های کراس‏اوور و کوپه آن را تولید کند.

در گروه دوم یا همان خودروهای چینی، چشم بادامی‏ها برخلاف مدیران خودروساز وطنی حواسشان کاملاً به بازار و تقاضاها بوده و یورش همه جانبه محصولات چینی به کلاس‏های کراس‏اوور، اس یو وی، ون و پیکاپ، و اخیراً سدان‏های لوکس نشان دهنده همین موضوع است.

البته عجیب است که چرا چشم بادامی‏ها در کلاس خودروهای اسپرت و دو در، به هیچ وجه حضور جدی و گسترده‏ای نداشتند و شما در خود کشور چین هم غیر از چند مدل خودروی دو در (که جمع کل آنها به تعداد انگشتان یک دست نمی‏رسد و مشخصات فنی جالب توجهی هم ندارند) هیچ محصول چینی در این کلاس پیدا نخواهید کرد.

در گروه خودروهای چینی، در دو سال اخیر آنقدر تنوع محصول زیاد شده که چنانچه شما با ماهیت چینی بودن خودرو مشکلی نداشته باشید، در بازه 50 تا 100 میلیون تومان امکان انتخاب محصول در کلاس‏های مختلف خودرویی را خواهید داشت، مخصوصا در کلاس کراس‏اوور‏های کوچک که چینی‏ها در این کلاس غوغا کرده‏اند و هم اکنون 8 مدل کراس‏اوور چینی فقط در بازه زیر یکصد میلیون تومان موجود است!

در گروه سوم یا همان محصولات وارداتی یا مونتاژ داخل غیر بومی و غیرچینی هم که برخلاف تمام دنیا که حداکثر تنوع محصول و رقابت بین شرکت‏ها در رده‏های ارزان قیمت و متوسط است، در کشورمان هرچه قیمت‏ها بالا و بالاتر می‏روند تنوع محصولات هم بیشتر و بیشتر می‏شوند!

مثلاً در رده زیر یکصد میلیون تومان، هم اکنون تنها محصول خارجی و غیرچینی مونتاژ داخل، کیا سراتو بوده و محصول ارزنده وارداتی صفر کیلومتر هم وجود ندارد، اما وقتی وارد رده قیمتی مابین 100 تا 150 میلیون می‏شوید، ناگهان تنوع نسبتاً خوبی در پیش رو خواهید داشت و این تنوع در رده قیمتی مابین 150 تا 200 میلیون تومان بیشتر هم می‏شود!

به هرحال توصیه ما به نمایندگان مجلس و مدیران دولتی حامی صنعت خودرو، این است که به جای ارائه طرح افزایش تعرفه واردات خودرو، که حیاط خلوت فعلی را برای خودروسازان وطنی دنج‏تر کرده و آنها را تنبل‏تر از قبل می‏کند، یکبار برای همیشه به فکر چابک‏سازی صنعت خودروی کشور باشند و با کاهش پلکانی تعرفه‏های واردات طی بازه زمانی مثلاً 5 ساله، هم خودروسازان عزیزمان را وادار به افزایش تنوع و ارتقاء کیفیت محصولاتشان کنند، هم به مردم عزیزمان این فرصت را دهند که خودروهای بهتر و شایسته‏تری سوار شوند.

منبع :مجله ماشين

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *